Εργοθεραπευτική αξιολόγηση

Γιατί είναι σημαντική η εργοθεραπευτική αξιολόγηση;

Η εργοθεραπευτική αξιολόγηση αποτελεί το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για τη δημιουργία ενός ουσιαστικού θεραπευτικού πλάνου (εάν αυτό κριθεί απαραίτητο).
Μέσα από αυτήν, εντοπίζονται οι ανάγκες του παιδιού, οι δυνατότητές του και οι προτεραιότητες της οικογένειας, ώστε να σχεδιαστεί μια εξατομικευμένη εργοθεραπευτική παρέμβαση.

Τι περιλαμβάνει η αξιολόγηση

Εκτίμηση Λειτουργικότητας & Δραστηριοτήτων Καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ)

  • Αυτοφροντίδα (σίτιση, τουαλέτα, ένδυση, προσωπική υγιεινή)
  • Παραγωγικότητα (σχολικές ρουτίνες, δραστηριότητες με στόχο)
  • Ελεύθερος χρόνος (παιχνίδι, κοινωνικές σχέσεις, ενδιαφέροντα)

Ανάλυση Βασικών Δεξιοτήτων

  • Ρύθμισης (αισθητηριακή & συναισθηματική)
  • Κινητικές (λεπτές & αδρές)
  • Γνωστικές & εκτελεστικές λειτουργίες
  • Συναισθηματικές & κοινωνικές δεξιότητες

Συνεργασία με την Οικογένεια

  • Αναλυτικό ιστορικό & συζήτηση με γονείς
  • Συμπλήρωση ερωτηματολογίου για συμμετοχή στο σπίτι, σχολείο & κοινότητα
  • Συνεργατικός καθορισμός στόχων

Δομή Αξιολόγησης

Δύο συναντήσεις με το παιδί (45’ η κάθε μία)

Μία συνάντηση με τους γονείς (60’)

Σε περίπτωση ιατρικής παραπομπής:

  • Πραγματοποιείται 1 συνάντηση με το παιδί και 1 με τους γονείς
  • Έπειτα προτείνεται η συχνότητα εργοθεραπευτικής παρέμβασης

Μεθοδολογία & Θεωρητικά Πλαίσια

Ο εργοθεραπευτής αξιολογεί συνολικά το παιδί και σχεδιάζει εξατομικευμένο πλάνο παρέμβασης, που περιλαμβάνει:

  • Ανάπτυξη λεπτών και αδρών κινητικών δεξιοτήτων
  • Ενίσχυση εκτελεστικών λειτουργιών (οργάνωση, συγκέντρωση, πρωτοβουλία)
  • Υποστήριξη συναισθηματικής αυτορρύθμισης
  • Ενδυνάμωση κοινωνικών δεξιοτήτων και συμμετοχής στο παιχνίδι
  • Συνεργασία με την οικογένεια για πρακτική και συναισθηματική υποστήριξη

Μεθοδολογία & Θεωρητικά Πλαίσια

Χρησιμοποιώ το I-CY-HAB, εργαλείο βασισμένο στο ICF, που καταγράφει τη συμμετοχή του παιδιού σε πραγματικά περιβάλλοντα.

Καναδικό Μοντέλο Απόδοσης Έργου (CMOP)

Εστιάζει στην ισορροπία μεταξύ:

  • Αυτοφροντίδας (ρουτίνες, προσωπική υγιεινή)
  • Παραγωγικότητας (σχολικές απαιτήσεις, συνεργατικά έργα)
  • Ελεύθερου χρόνου (παιχνίδι, κοινωνικές σχέσεις)

ICF – Διεθνής Ταξινόμηση Λειτουργικότητας (ΠΟΥ)

  • Αντιμετωπίζει τις δυσκολίες ως προκλήσεις συμμετοχής και όχι ως εμπόδια
  • Αναγνωρίζει τον ρόλο του περιβάλλοντος (σχολείο, σπίτι, κοινότητα)
  • Προάγει την προσωποκεντρική παρέμβαση

Μέσα από την εργοθεραπευτική αξιολόγηση, δημιουργείται μια σαφής εικόνα για τις ανάγκες του παιδιού και καθορίζεται το πλάνο παρέμβασης που θα το βοηθήσει να αναπτύξει δεξιότητες, αυτονομία και αυτοπεποίθηση.